Banyonuzdaki kızılötesi ısıtıcıların tehlike oluşturmasını önleme yöntemleri
Banyoya kızılötesi ısıtıcılar yerleştirirken aslında iki şeyle mücadele etmek zorundasınız: buhar ve ısıyı ileten yüzeyler.
Düşünün: Yüksek güçlü bir ısıtıcı elemanı nemli tavanın içinde bulunuyor. Eğer yalıtım biraz bile bozulursa, ciddi bir tehlike ortaya çıkabilir. Bu riski göze alamam. İşte bu cihazları güvenli hale getirmenin yolları:
Nemle başa çıkma
Burada standart kablolar yetersizdir. Isıya dayanıklı çift yalıtlı kablolar ve ısıya dayanıklı kaplamalar kullanılır.
Ancak asıl sorun genellikle bağlantı noktalarında başlar. İşte orada sızıntılar meydana gelir. Su buharının aktif terminal ile gövde arasındaki boşluğa sızmasını engellemek için her yeri silikon malzemelerle kaplarız. Bu basit bir çözüm gibi görünse de, rahat bir banyo ile tehlikeli bir durum arasındaki fark budur.
Güvenlik önlemleri
İçine yerleştirilen kutu sadece ısıtıcıyı tutmak için değil, aynı zamanda bir ısı emici ve güvenlik kafesi olarak da işlev görür.
Isıtıcının gövdesini doğrudan binanın topraklama sistemine bağlarız. Neden mi? Çünkü eğer kuvars tüpü kırılırsa veya kablolar hasar görürse, akımın hemen toprağa akmasını istiyoruz. Akımın birinin cihaza dokunmasını bekleyerek dışarı çıkmasını istemiyoruz. Mutlaka özel bir topraklama kablosu kullanın. Kısayollar yoktur.
Isıyla ilgili sorunlar
İşin zor kısmı yalıtımdır. Elektrik sızıntılarını engellemek için yoğun yalıtım gerekir; ancak aynı yalıtım ısının da birikmesine neden olur. Eğer kutunun içi çok ısınırsa, malzemeler bozulmaya ve çatlamaya başlar. Böylece yeni sızıntılar oluşur.
Bunu düzeltmek için kutuda belirli havalandırma boşlukları bırakırız. Böylece cihaz nefes alabilir. Kabloların soğuk kalması, yalıtımın işlevini yerine getirmesinin tek yoludur.
Son bir nokta daha: Her şeyi mükemmel şekilde yapsanız bile, devrede mutlaka bir GFCI veya RCD cihazı olmalıdır. Böylece ıslak alanlarda %100 güvende olduğunuzdan emin olabilirsiniz. Bu mantıklı bir yaklaşımdır.